szynszyla wśród ludzi

Szynszyla wśród ludzi – walka o futro


Wysoko w górach złocistych And, pośród piachu i wielkich skał oraz małych, suchych traw, dzieliliśmy nasz dom, z ludźmi z plemienia Chincha.

Głaskali nas i podziwiali. Za spryt, odwagę i siłę, wesoło nazywali nas małą Chinchą. Uwieczniali nasze wizerunki na skałach, śpiewali o nas cudowne pieśni i składali nam dary w postaci owoców, ziaren i paya. Byliśmy miękkimi kompanami do długich rozmów, a dzieciom do snu opowiadano o nas historie.

Szczęśliwe chwile nie trwały jednak zbyt długo, bo z każdym dniem ludzie pragnęli być tacy jak my. Wszystkich ogarnęła obsesja naszego miękkiego, lśniącego futra. Do tego stopnia, że wielu z nas zapłaciło za to najwyższą cenę.

Nie mieliśmy szans. Czekała nas zagłada, a do końca XIX wieku nasze plemię (gatunek) zostało niemal zupełnie zniszczone. Większość z nas porwano do innych krain, a wielu innych zmarło przez panującą wówczas epidemię (w 1896 roku). Pozostali zaś umarli z przerażenia. Próbowano nas złamać, przetrzymując w klatkach i na siłę łącząc w pary.

Po wielu latach walki o wolność, została nas już tylko garstka. Ci, którzy przetrwali, znaleźli schronienie w Rezerwacie Narodowym Las Chinchillas, założonym w 1983 roku. Rezerwat przyrody położony jest niedaleko miasta Illapel, w chilijskiej prowincji Choapa (region Coquimbo). To nowy, bezpieczny dom dla wolnych, małych Chincha. Nasi potomkowie wśród innych gryzoni o podobnej historii mogą już spokojnie żyć, bez strachu o własne życie.

szynszyla wśród ludzi - peru

Machu Picchu w Peru – najlepiej zachowane miasto Inków (wys. 2090-2400 m n.p.m.).


szynszyla wśród ludzi

Szynszyla duża często nazywana jest strażnikiem Starego Szczytu (Machu Picchu).

Szynszylę dużą bardzo często można spotkać na Starym Szczycie w Peru (Machu Picchu). Biegają one między starymi murami, z zaciekawieniem przyglądając się turystom.

szynszyla wśród ludzi - rezerwat

Zdjęcia nieoznaczone logiem CHILLBILL.PL pochodzą z serwisu: Flickr.com

Udostępnij artykuł:

Autor artykułu

Najstarsza spośród naszych szynszyli, 16-letnia samica. Jest nieco wiekowa i nie widzi najlepiej, ale jest żwawa i pełna szalonych pomysłów jak nikt inny (stąd przydomek "Ślepa Furia"). Ona najlepiej zna życie szynszyli zarówno od tej lepszej, jak i gorszej strony. Urodzona na fermie, nie miała nadziei na lepszy los. Po latach cierpienia znalazła jednak ciepły i kochający dom.

Wszystkie prawa zastrzeżone. Wszelkie prawa do artykułu są własnością jego autora. Kopiowanie, modyfikowanie i cytowanie artykułu bez jego zgody jest zabronione.

Skomentuj wpis jako pierwszy!

Dodaj swoją odpowiedź w tym temacie

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *