Szynszyle na wolności

Szynszyle na wolności


Wspaniałe górzyste tereny, norki utworzone z głazów i kamieni. Cudowne, ciepłe promienie słońca, które przygrzewały nasze pyszczki. Wielogodzinne drzemki wśród członków stada i mięciutki piach… O tak… Nieograniczonej ilości piaseczek. 

Pochodzenie

Tak wygląda mój rodzinny dom, tak żyli moi przodkowie, którzy wywodzili się z plemienia szynszyli małej (Chinchilla Lanigera). Jesteśmy gatunkiem endemicznym, co oznacza, że nasza rodzina żyje tylko na terenach górzystych w Andach, a naszą ojczyzną jest Chile. Nasza historia zaczyna się tu, w Ameryce Południowej, kiedy to z całą kolonią (kilkaset osobników) szukaliśmy miejsca by założyć pierwszą osadę. Część z naszych kuzynów udała się na północ do środkowej i południowej części Peru, inne zaś na wschód do Boliwii i Argentyny. My szynszyle małe po latach wędrówki powróciłyśmy do Chile.

Dziko żyjące szynszyle

Szynszyla duża (Lagidium peruanum).

Szynszyle na wolności

Szynszyla mała (Chinchilla lanigera).

Szynszyle małe i duże

Istnieje wiele plemion (gatunków) szynszyli, ale różnice w zachowaniu, wyglądzie czy stylu życia są tak ogromne, że nie mamy ze sobą wiele wspólnego. Inne zwyczaje, różne wierzenia, inne futro, ale wybór domu ten sam… – Andy. To tu, wysoko nad ziemią (3000-5000 m n.p.m.) żyją także znacznie więksi od nas kuzyni: szynszyla duża (Wiskacza peruwiańska) o brązowo-złocistym zabarwieniu. Wierzą one, że gdy dosięgną nieba będą górować nad innymi i poczują się bezpiecznie, dlatego też wybierają najwyższe szczyty.

My, podobnie jak szynszyla górska (Chinchilla Chinchilla) preferujemy niżej położone obszary skalne (ok. 400 do 1,650 m n.p.m). Wierzymy w blask srebrnego futerka, które z każdą pyłową kąpielą przybliża nas do Księżyca, a pamięć o tym czcimy każdej nocy, wychodząc z norki po długiej dziennej drzemce.

Zdjęcia nieoznaczone logiem CHILLBILL.PL pochodzą z serwisu Flickr.com (fot. tuxoracker, Artur Lima, Josh More).

Udostępnij artykuł:

Autor artykułu

Najstarsza spośród naszych szynszyli, 16-letnia samica. Jest nieco wiekowa i nie widzi najlepiej, ale jest żwawa i pełna szalonych pomysłów jak nikt inny (stąd przydomek "Ślepa Furia"). Ona najlepiej zna życie szynszyli zarówno od tej lepszej, jak i gorszej strony. Urodzona na fermie, nie miała nadziei na lepszy los. Po latach cierpienia znalazła jednak ciepły i kochający dom.

Wszystkie prawa zastrzeżone. Wszelkie prawa do artykułu są własnością jego autora. Kopiowanie, modyfikowanie i cytowanie artykułu bez jego zgody jest zabronione.

1 komentarz

Dodaj swoją odpowiedź w tym temacie

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *