5 niepokojących objawów u szynszyli

11 niepokojących zachowań i objawów u szynszyli

| 3 komentarze

Nietknięta miseczka z jedzeniem, pełne wody poidło i nadgryziony do połowy granulat. Pusty kołowrotek, nieobgryzione gryzaki, nieużywany pył do kąpieli i nasz pupil, który nie wychodzi ze swojego domku. Jakie zachowania szynszyli powinny nas zaniepokoić? Jak w porę zareagować i nie dopuścić do pogłębienia się dolegliwości zdrowotnych zwierzęcia?

Utrudnienia w rozpoznaniu niepokojących objawów

Dużym utrudnieniem w rozpoznaniu niepokojących objawów jest fakt, że szynszyla jest dość mały gryzoniem, który w ciągu dnia po prostu śpi, a swoją pełną aktywność zaczyna dopiero po zmroku. Dlatego też niedoświadczonemu posiadaczowi szynszyli bardzo ciężko będzie rozpoznać na pierwszy rzut oka, czy zwierzę ma problem ze zdrowiem. Jeszcze większym utrudnieniem (i najważniejszym) jest fakt, że choroby i wszelkie inne problemy ze zdrowiem u małych gryzoni rozwijają się bardzo szybko, a nierozpoznanie w porę lub zaniechanie leczenia bardzo często prowadzi nawet do śmierci zwierzęcia.

Kot i szynszyla – tak różne gatunkowo, a tak podobne

Niestety zwierzęta nie są w stanie powiedzieć, że czują się źle. A nawet jeśli coś im dolega, to doskonale to ukrywają, nawet poważne problemy zdrowotne (tak się dzieje m.in. również w przypadku kotów). Mimo tego, że kot jest znacznie większym zwierzęciem niż szynszyla (a przede wszystkim odróżnia go to, że jest drapieżnikiem), to mimo wszystko, podobnie jak inne mniejsze zwierzęta (w tym gryzonie), kot narażony jest na atak innego, większego od siebie drapieżnika. Z tego powodu też nie może sobie pozwolić na jakąkolwiek oznakę słabości i podobnie jak szynszyla, doskonale ukrywa nawet największy ból.

Szynszylowy twardziel

Co ciekawe, szynszyle należą do zwierząt, które wykazują największą agresję i okrucieństwo wobec przedstawicieli własnego gatunku. W ich naturalnym środowisku, hierarchia u szynszyli jest wyjątkowo silna. Do tego stopnia, że krwawe i brutalne walki (często na śmierć i życie) są bardzo częste. Słabsze czy chore osobniki są przez silniejszych po prostu eliminowane. Dlatego też szynszyle podobnie jak koty, również doskonale maskują swój ból i wszelkie inne dolegliwości.

11 niepokojących objawów u szynszyli

1. Zaburzenia neurologiczne (m.in. drgawki, paraliż)

Jedne z najbardziej widocznych i poważnych objawów, które mogą być oznaką padaczki lub nieodpowiedniej, niezdrowej diety (brak wartościowych witamin w pożywieniu).

2. Rozdrobniony twardy pokarm

Jeśli granulat lub ulubiony twardy przysmak (na przykład migdał) jest rozgryziony lub niedojedzony, patyk czy gałązka nie jest wygryziona, a szynszyla nie chce jeść twardych pokarmów, to może być objawem problemów z zębami u szynszyli.

3. Ropiejące lub łzawiące oczy

To najczęściej objaw przerostu zębów lub ich korzeni. Rzadziej może to być m.in. objaw ogólnego wyziębienia organizmu, przeziębienia, a nawet zapalenia płuc, albo może to być skutek częstych kąpieli w gruboziarnistym pyle/piasku.

4. Ślinienie się

To bardzo poważny, ostateczny i końcowy objaw związany z problemami stomatologicznymi szynszyli.

5. Brak apetytu i utrata wagi

Istotne jest, aby szynszyle ważyć regularnie za pomocą małych, elektronicznych wag (np. wagi kuchennej). Jest to o tyle ważne, że szynszyle w bardzo szybkim czasie potrafią drastycznie schudnąć i w krótkiej chwili mogą być na granicy wycieńczenia. Normą są małe wahania do około 20g.




6. Brak pragnienia lub wzmożone pragnienie

Może być zapowiedzią poważnej choroby lub nieodpowiedniej diety.

7. Wygryziona sierść

Najczęściej jest objawem silnego stresu (m.in. nerwowych sytuacji w domu lub między szynszylami, złe ustawienie woliery, nieodpowiednia temperatura w pomieszczeniu) lub depresji u szynszyli (samotność, brak zainteresowania zwierzęciem ze strony człowieka). Może być też wynikiem silnego bólu w obrębie wygryzanego miejsca.

8. Agresja

Zwierzę w ten sposób broni się, dając nam do zrozumienia, że nie ma ochoty na jakąkolwiek interakcję z nami. Może to być spowodowane silnym stresem lub bólem jaki zwierzęciu doskwiera.

9. Zmiany skórne lub zmiana wyglądu sierści

Duże, łyse miejsca na ciele szynszyli mogą być objawem grzybicy lub infekcji skóry. Jeśli łysym plackom towarzyszą strupy, zadrapania i krew w obrębie trudno dostępnych dla szynszyli miejsc (uszy, głowa, policzki, kark), to oznaka silnej agresji w stadzie. W takiej sytuacji należy w trybie natychmiastowym rozdzielić szynszyle i spróbować łączyć ponownie po całkowitym wyleczeniu poszkodowanej szynszyli).

10. Brak odchodów

Szynszyle nie kontrolują zwieraczy i produkują bardzo dużą ilość odchodów w bardzo szybkim tempie. Taki proces jest jak najbardziej normalny i świadczy o tym, że organizm szynszyli doskonale trawi pokarm. Ważne, aby odchody były zwarte, bezwonne, o odpowiednim kształcie i wielkości. Nieleczone zatwardzenie u szynszyli (twardy brzuch), nierzadko prowadzi do skrętu jelit i śmierci zwierzęcia, dlatego bardzo ważna jest natychmiastowa reakcja, podanie zwierzęciu ziół usprawniających pracę układu pokarmowego i udanie się do specjalisty.

11. Senność i apatia

To jedne z najtrudniejszych do rozpoznania objawów choroby u szynszyli. Szynszyle bowiem w ciągu dnia zwykle śpią, a ich aktywność nasila się w nocy. Obserwujmy więc szynszylę wieczorem i zobaczmy czy chętnie korzysta z wybiegu, zabawek, kołowrotka i czy ochoczo myje się w piasku.

Jak w szybki sposób rozpoznać niepokojące objawy?

Najważniejsze jest to, aby mieć stały, codzienny i częsty kontakt ze swoim zwierzęciem i obserwować go w ciągu dnia. Nie wystarczy zwierzęciu codziennie rzucić garść jedzenia i napełnić poidło. To prawda, szynszyla to mały i dużo mniej absorbujący zwierzak niż kot czy pies, ale to również zwierzę, które czuje (szynszyla przeczuwa m.in. nastrój i intencje swojego właściciela) i również ma potrzeby emocjonalne. Zdrowa i oswojona szynszyla bardzo lubi przebywać w towarzystwie domowników i nawet najlepsza zabawka czy najdłuższe wypuszczenie szynszyli po pokoju nie zastąpi jej aktywnej zabawy i kontaktu z człowiekiem. Warto podkreślić, że jedną z przyczyn depresji u szynszyli jest właśnie brak zainteresowania ze strony człowieka oraz brak ogólnego towarzystwa (człowieka lub szynszyli tej samej płci).

Podsumowanie

Pamiętaj! Jeśli zauważysz niepokojące objawy u swojej szynszyli lub masz jakiekolwiek wątpliwości co do stanu zdrowa swojego pupila, nie zwlekaj i skontaktuj się z doświadczonym weterynarzem specjalistą od małych zwierząt egzotycznych. To bardzo ważne, bowiem nie każdy weterynarz zna się na szynszylach i jest w stanie w porę zareagować i podjąć odpowiednie leczenie.

Autor artykułu

Autorka bloga ChillBill. Miłośniczka zwierząt, której największą pasją są szynszyle. Od wielu lat zajmuje się obserwacją tych gryzoni, poświęcając im wolny czas. Dumna posiadaczka czarnego kota Merlina i tajskiego kota Theo oraz trzech, sympatycznych szynszyli: 14-letniego Bandziorka, 13-letniego Egona (klawo jak cholera!) i 4-letniego Billy'ego. To właśnie one były inspiracją do stworzenia tego bloga.

Wszystkie prawa zastrzeżone. Wszelkie prawa do artykułu są własnością jego autora. Kopiowanie, modyfikowanie i cytowanie artykułu bez jego zgody jest zabronione.

3
Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
Michał
Gość
Michał

Moje szynszyle bardzo mocno wszystko zgryzają, w szczególności tworzywa sztuczne, przez co nie ma sensu kupowanie zabawek z drewna czy plastiku. Czy to normalne, a jeżeli tak, to można je tego oduczyć?

Ostatnie artykuły (zobacz wszystkie)